Bazi korkularin bir yüzü yoktur.
Cocukken görülen bir rüya gibi büyürler insanin icinde.
Arif yillardir ayni kabusla uyaniyor bir apartman,
dar merdivenler, üst kattan sizan kirmizi bir isik.
Yakin arkadasinin ölümü, üstünü örttügü gecmisi yüzeye
cikarinca Arif cocuklugunun gectigi sehre döner.
Cünkü bazi anilar unutulmaz.
Sadece saklandiklari yeri degistirirler.
