Kirmizi Uyku, hayatin görünürde sakin yüzüne degen o ince kirmizinin izini sürüyor. Gec kalmis
sevginin, susturulmus sesin, evlerin icinde dikis izi gibi kalan kirginliklarin, eksik birakilmis
cocukluklarin, kadinlarin omzunda agirlasip dile gelemeyen yüklerin.
Bu öykülerde aci gürültüyle gelmiyor. Bir bakista birikiyor, bir sususta derinlesiyor, yillar sonra ansizin
hatirlanan bir gecede yeniden yüzeye vuruyor. Her sey yerli yerindeymis gibi görünürken, alttan alta
isleyen bir catlak büyüyor. Sevgi var, ama eksik. Sefkat var, ama gecikmis. Hayat sürüyor, ama hep bir
yani uyanik. Cünkü bazi cocukluklar büyümez. Bazi geceler sabaha karismaz. Bazi hatiralar ise yastigin
bir kösesinde, teni terk etmis sicaklik gibi, uzun süre kalir.
air - Yazar
Aydin Simsek