Po podziale uczniów wed¿ug inteligencji, p¿ci i poziomu nauczania oraz wybraniu planu testów wst¿pnych i ko¿cowych poprzez grup¿ kontroln¿, badacz losowo wybrä 19 uczniów do grupy testowej i 17 uczniów do grupy kontrolnej, a nast¿pnie grupa testowa zostäa ustawiona w procesie, w którym zmienna niezale¿na, czyli nauczanie zgodnie z oprogramowaniem, które tam widziä, a w grupie kontrolnej, sposób prezentacji wyk¿adu i zadawania pytä i udzielania odpowiedzi, czyli zwyk¿y sposób nauczania zgodnie z oprogramowaniem, zostä wykorzystany do nauczania przedmiotów. Dane uzyskane w pre-te¿cie i post-te¿cie zostäy przeanalizowane przy u¿yciu analizy kowariancji i oprogramowania spss. Zgodnie z wynikami, wspomniane materiäy dydaktyczne maj¿ wp¿yw na rozwój programu nauczania (tematy sumowania i odejmowania) oraz najwäniejsze cechy kreatywno¿ci, takie jak oryginalno¿¿, p¿ynno¿¿, elastyczno¿¿ i rozbudowa. Wyniki oblicze¿ wykazäy równie¿, ¿e 12% wariancji stanowi¿ czynnik sumowania, 13% wariancji stanowi¿ czynnik odejmowania, 22% stanowi¿ czynnik oryginalno¿ci, 19% stanowi¿ czynnik p¿ynno¿ci, 18% stanowi¿ czynnik elastyczno¿ci, a 16% stanowi¿ czynnik rozbudowywania.