Erken dönem Cumhuriyet Türkiyesinde akademik kurumlar oldukca sinirli kadrolarla istihdam saglayabildiginden bu dönemde bircok ögretmen de, sosyal bilimlerde özellikle de Türk edebiyat tarihi sahasindaki akademik üretime önemli oranda katkida bulunmuslardir. Sadettin Nüzhet Ergun 1899-1946 bu konuda en iyi örneklerden biridir. Sekiz yasindan beri vekaleten üstlendigi Hallac Baba Sad Dergahi seyhligini 1921den itibaren asaleten icra etti. Ancak 1925te tekkeler kapatilinca hayatina ögretmenlik meslegini icra ederek devam etti. Ankara, Konya ve Istanbuldaki ögretmenlikleri yaninda bir ara Istanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde de dersler verdi. Özellikle tekke ve halk edebiyati sahasinda bugün de önemini koruyan bilimsel arastirmalara imza atan Ergunun, kimi klasik Türk sairlerine dair tanitici mahiyette calismalari da mevcuttur. Bak, Seyhülislam Bahay, Nesat, Fehm gibi birkac Divan sairinin hayati hakkinda bilgiler verip eserlerinden secmeler yaptigi calismalari arasinda Türk edebiyatinin uzun seyri icerisinden önemli kilometre taslarindan biri olan Seyh Galibe dair 1932 ve 1935 yillarinda nesrettigi iki kitabi da bulunmaktadir. Bu eser bu yayinin birlestirilmis halidir. Bu yeni edisyonda eserde bulunan Farsca kisimlar tercüme edilmis, bazi aciklamalar da ilave edilmistir. Sadettin Nüzhet Ergunün bu eseri sanatkarlarin azaldigi, hatta hic mevcut bulunmadigi böyle bir devirde, kudretli bir hususiyet gösteren ve vücuda getirdigi kiymetli eserlerle medeniyet dünyamizin yapi tasi haline gelen Seyh Galibi günümüz okurlarina temel cizgileriyle anlatmaktadir. Galib, yalniz devrinin degil, güclü bir gelenege sahip olan Türk edebiyatinin tüm zamanlardaki en kuvvetli temsilcilerinden biri olmustur.
