Autorka jest mama chlopca ze spektrum autyzmu i od kilku lat mieszka z rodzina w Niemczech. Pochodzi z Polski i dobrze zna wyzwania zycia miedzy dwoma kulturami - nie jako typowa migrantka, lecz jako osoba, która swiadomie zdecydowala sie na zycie w innym kraju. Ta decyzja wiaze sie ze szczególnymi doswiadczeniami, zwlaszcza gdy jednoczesnie ponosi sie odpowiedzialnosc za dziecko, które postrzega swiat w zupelnie wyjatkowy sposób. Jej codziennosc to mozaika wielu ról: matki dziecka neuroatypowego, kobiety o polskich korzeniach w niemieckiej rzeczywistosci i czlowieka, który kazdego dnia na nowo uczy sie reagowac na zycie z miloscia, cierpliwoscia i otwartoscia. Patrzy na otaczajacy ja swiat uwaznie - przez pryzmat wyjatkowosci swojego syna, który uczy ja dostrzegac niezwyklosc w tym, co na pozór zwyczajne. Dzieki niemu zaczyna inaczej rozumiec jezyk, zachowania, komunikacje i relacje miedzyludzkie. To, co wyróznia jej sposób opowiadania, to radykalna szczerosc. Nie upieksza rzeczywistosci - ani przeciazenia, ani biurokratycznych przeszkód, ani samotnosci, ani tych wielu malych i wielkich zwyciestw codziennosci. W jej slowach jest glebia, która porusza i laczy.