Annemin sakladigi kibrit kutularindan birini bosaltip o minicik kutunun icine girmek istedim. Kendimi o kadar kücük hissediyordum ki... Dünyanin orta yerinde, bir kibrit kutusuna sigacak kadar kücük bir zerreydim sanki. Disaridan dev bir el gelip bosalttigim kutudaki kibritlerden birini, hücrem yaptigim kutunun kenarindaki siyah seride sürtmek marifeti ile ateslesin, beni oracikta yakiversin istedim. Kül olmak istedim. Hicbiri olmadi.
Nergis, yasam heveslisi bir genc kadindir. Mümkün hayatlarin en güzelini, sevdigi kitaplarin en sevdigi kisimlarindan arakladigi parcalarla kurdugu hayal odalarinda, aklinin radyosunda calan sarkilar esliginde tesis etmeye calisirken, bir gece ansizin annesi ortadan kaybolur. Gercek hayatin odalarina sert bir gecis yapmak zorunda kalan Nergis, annesini ararken her gün yeni bir sirla karsilasir. Cözmeye calistigi sirlar onu yeni sorularla, buldugu cevaplar ise onu bugüne kadar tanismadigi yeni duygularla carpistirir.
Bihter Dincelin kaleminden, henüz telefonlarin dostumuz olmadigi, insanlarin insanlarla gercekten dost oldugu yakin gecmise, 90li yillardan 2000lerin baslarina, Izmirin eski sokaklarina, sevdanin en karasina, hasretin en harlisina götüren; kaybolanlari inatla unutturmamaya yemin eden kalplere adanmis; ic anlatiminin coksesli temposunda, merak dolu, sürükleyici, bazen romantik ama en cok da hüznü nesesinde sakli bir roman.