Birinci Dünya Savasi yillarinda tifüs salgini;
Bu esnada bizim Erzurumdaki askerimizin hali icimize düsmüs olan tifüs karahumma hastaligiyla pek elim bir surete girdi. Hastanelerimizin eski mevcudundan baska günde hemen üc dört yüz nefer hekimlerin muayenesine muhtac oluyordu. Bunlardan iki yüz iki yüz ellisinin hastaneye yatirilmasi lüzumu tahakkuk ediyordu. Ölümler o kadar cogaldi ki, hastanelerde gasil ve tekfine memur olan imamlar, sabahtan aksama kadar hic durmadan calisiyorlarsa da, cenazeler bir taraftan mütemadiyen gelmekte oldugundan, yetistirilemeyenler, odun kütügü gibi birbirinin üzerine yigilarak sira bekliyordu. Bir aralik kefenlik bez tedariki icin dahi haylice zahmet cekildi. Hatta bazi cenazeler üzerindeki don ve gömleklerle gömüldü