Dipcigi koltuk altima sikistirdim. Tetigi azicik ezdim. Böylece üc, belki de dört adim attim.
Iste o an gördüm teröristi
En ucta yürüyordu. Kamburunu cikarmisti. Bes, bilemedin alti metre ötemdeydi. Ben ona
bakarken, o da bana bakiyordu. Dünya sanki yok olmus gibiydi. Sadece o, ben ve birbirimize
okudugumuz meydan vardi. Iste o koskoca anda birbirimize baktik.
Gecenin o son deminde, o alacakaranligin icinde, gözlerindeki aki görüyorum. Orada, o an, o
cig beyazlikta; nefretini, kinini, vahsiligini ve bana duydugu igrentiyi hissediyorum.
O sira baska bir görüntü daha var.
Kipkizil bir serare, alacakaranligi apansiz yirtiyor. Elindeki Kalesin namlusundan fiskiran
namlu alevi, sicramalar yapiyor. Her sicramaya, bir patlamanin neden oldugunu cok iyi
biliyorum. Kizilligin ciktigi namlu bana, ben de o namluya bakiyorum.
Taraniyorum
O sirada ben de ona ates ediyorum
Filmlerde Yandim anam derler ya. Iste öyle bir yanma hissediyorum. Ne aci ne de baska bir
sey. Hissettigim sadece yanma.