Bir delikanli Orhanin siirlerini okumussa ici titremeden, gözü yasarmadan insana, agaca, kusa, tasa, topraga, Ankaraya, Istanbula bakamaz, kaldirimina tüküremez, agacini kesemez; sokakta kendi halinde, sakali agarmis, paltosu yirtik, üfürsen ucacak bir adamin Süleyman Efendi budur diye eline sarilmadan edemez olur.

Orhanin siirlerini okuyan kiz, erkek kimseyi öldüremez, kimseyi dövemez, kimseye sövemez.

Türkce Orhanin elinde bugüne kadar bilmedigimiz hale gelmisti. Biz Türkcemize neler, ne ukalaliklar, ne yabanciliklar, ne pacavralar giydirmistik. O Türkceyi soyuvermis, yakisir urbalar giydirmisti. Aman su Türkce ne güzel seymis, dedik.

Sait Faik Abasiyanik