Gel ey gözüm agla gülmezem ayruk.
Canim dosta gider gelmezem ayruk.
Ne gam bu dünyada bin kez ölürsem,
Anda ölüm olmaz ölmezem ayruk.

Bir baktik yillar icerisinde özel günlere ait yazilanlar cok birikmis. Defalarca sevgililer gününü yorumlamisiz farkli anlamlar vererek. Keza anneler gününü, kis ve yaz Ramazan gecelerini, bayramlari, kandilleri, farkli takvimlerde yeni yillari. Bazen biz anlam atfettigimiz icin özel gün olmus, bazen siradan bir an icre öyle olagandisi bir zaman koridoru acilmis ki, kendiliginden özel güne dönmüs hayat. Zaten böyle bakilinca hicbir seyin tekrari olmadigini fark ediyor ve her günün özel oldugunu teslim ediyorsunuz. Hadi dedik, bari biriken yazilardan bir secki yapalim ve zamanin dönüp dolasmasindan mülhem, biri digerinin üzerinden gecmeyen acik uclu cemberlerin sonsuzlugunda bir cerceve cizelim. Hayatimizin özel günlerine, anlarina, yillarina, caglarina dair; yolculuk boyunca nerelere ugradiysak... Bazen farkli baglamlarda, farkli anlamlara büründü ayni sözler, bazen ayni hikayelerde baska kelimelerle anlamini buldu. Velhasil devam etti kalemin yolculugu. Yunusun dizeleriyle baslayip bambaska bir yazida yine ayni dizelerle tamamlandi ilk halka. Zaman döndü dolasti, her sey Sbirden oldu