Ben Cingiz evladindan Ürgencli Muhammet Hanin oglu Ebulgazi Hanim. Otuz dokuz yasima bastigimda takvimler bin elli biri gösteriyordu. Yilan yilinda Harezm ülkesinde babamin tahtina oturmus, devlet isleri ile mesguldüm.
O yillarda Türkmenler Mankislakta, Ebulhan ve Tecer Suyunun öte yakasinda oturuyorlardi. Yillar önceydi. Hic istemememe ragmen onlarla cok kanli savaslar yaptik. Her iki taraftan da suclu-sucsuz binlerce insan öldü. Sonunda hepsi bize tabi oldular. Iyilerini nöker, kötülerini hizmetli kildim. Derken aradan uzun yillar gecti. Türkmen ululari, benim tarihi iyi bildigimi duyup huzuruma geldiler. Dediler ki, Bizde Oguzname coktur, ama hepsi hatalidir. Biri digerini tutmaz. Hanimizdan ricamiz odur ki, bize güvenebilecegimiz bir tarih yazdirsin.
Ben onlarin ricasini kabul ederken aklimda Peygamberimizin, Bir kisi, bir Müslüman kisinin gönlünü hos ederse, onun sevabi tüm insanlarin ve cinlerin Tanriya kulluk etmelerinin sevabindan coktur hadisini hatirladim. Demek ki nice bin kisi, benim bu yazdiklarimla bilmediklerini bilip memnun olacaklar. Tanridan, bunun sevabinin, isledigimiz günahlarin ve döktügümüz kanlarin kefaretine sayilmasini diliyorum.
Ebulgazi Bahadir Han