Kuran-i Kerm, Yüce Allah c.c. tarafindan muhataplarini aciz birakacak kadar güzel ve üstün bir üslup ve muhteva üzere indirilmistir. Öyle ki bu hususiyeti ile daha indigi devirde edebiyat, belagat ve hitabette oldukca yüksek bir seviyeye sahip Arap toplumunu derinden sarsmistir. Bununla da kalmamis on dört asirdir kendisine kulak verenler, onun lafizlarindaki essiz fesahat ve belagat karsisinda hayranliklarini gizleyememislerdir. Iste muhatabini aciz birakan bu özelligine Kuranin icazi denilmektedir. Hic süphesiz ki bu essiz ve asilamaz olma keyfiyeti sadece sekl ve kelam degildir. Mana ve muhteva olarak da Kuran, ebediyete kadar muhataplarini aciz birakmaya devam edecektir.
Bu eserde, Kurandan on dokuz sre secilmis ve bu srelerden bölümler, lafiz-mana uyumu icerisinde incelenmistir. Müellif, Kuranin lugav icaz yönlerini aciklamak icin bir kelimenin baskasiyla degistirilmesinin, tehr edilenin takdm, takdm edilenin tehr edilmesinin, tekdsiz gelenin tekidli veya tekd edilenin tekdsiz getirilmesinin mümkün olmadigini misallerle aciklamistir.
Müellif eserini su sözlerle tavsf etmektedir Mele-i aladan gelmis olan bu Kuranda, dünya sona erinceye kadar bitmeyecek olan esrar ve icaz unsurlari vardir. Biz burada bu yüksek sanatsal ifadelerdeki bazi sanat ve güzellik noktalarina dell getirecek, bu ifadelerin yüceligine dair bazi hususlara deginecek ve bir insanin, hatta bir araya gelse de bütün insanligin onu kusatmaya gücünün yetmeyecegini aciklayacagiz. Bizim bu yazdiklarimiz olsa olsa Kuranda tesbit edilen birtakim özellikler ve delaletlerdir. Bu yolda yürüyene Kuranin sanatsal ve maksadli bir kelam oldugunu, dakk bir sekilde vaz edildigini, muhkem ve essiz bir sekilde sevk edildigini, hicbir kelamin ona benzemedigini ve hicbir sözün onun seviyesine ulasamadigini göstermek üzere yola konulmus lambalardir.
