Hakikat, araninca bulunur. Pesinden kosulunca kendini aciga cikarir. Ona ulasmak icin caba sarf etmek gerekir. Din kuruculari, hakikatin ardindan en cok gidenlerdir. Dinler tarihine bakildiginda din kurucularinin kitlelerden uzaklasip inzivaya cekildigi görülür. Vahiy alana veya aydinlanana kadar din kuruculari yalnizligi bir siginak olarak görür. Onlar, doganin icinde tefekküre dalarak kendilerini, toplumlarini ve yaraticilarini anlamaya calisirlar. Burada tinsel ve tensel bir arinmaya girerler. Onlar cektikleri acilarin ve gösterdikleri cabalarin karsiligini zamanla görürler. Yaraticidan mesaj alan din kuruculari, tekrar toplumlarina geri dönerler. Onlar aldiklari mesajla toplumu degistirmeye ve dönüstürmeye calisirlar.
