Muhakeme uzun sürmedi.

Zaten Sakir tevkifinin haftasinda müstantik tarafindan serbest birakilmisti.

Bu bir haftanin da ancak gündüzlerini, onu da müdür odasinda oturup cigara icmek ve nizamiye kapisinin yanindaki kücük bahcede asagi yukari dolasmak suretiyle, hapishanede gecirdi.

Geceleri evine birakiliyordu.

Güya gizli olarak yapilan bu müsaadeyi Kaymakam, Müddeiumumi ve Ceza Reisine kadar herkes biliyor ve bir sey demiyordu.

Cünkü baska türlü olmasina imkan yoktu.

Bu böyle gelmis böyle gidiyor ve kasabanin basinda bulunanlarin akli bile, hürriyete ve onun getirdigi birkac müsavat fikrine ragmen, Hilmi Beyin oglunun sahiden hapsedilebilecegini kabul etmiyordu.

Hapishane ancak serseriler, köylüler ve asagi tabakadan insanlar icindi; bir Hilmi Beyin oglu, adam öldürse bile, onlarla bir tutulamazdi.