Düsünce tarihi; insan özgürlügünün fiziksel, davranisci, genetik, kültürel ve teolojik determinizmin cesitli türleriyle sorgulandigi ve tasallut altina alindigi pek cok örnekle doludur. Icinden gecmekte oldugumuz yüzyilda ise sinirbilimin bas döndürücü bulgulari, bu yaklasima yeni imkanlar sunmakta ve listeye nörobiyolojik determinizmi ilave etmektedir. Böylece zaten sinirli kabul edilen insan hürriyetinin varolus istirabi sürmekte; özgürlüge yönelik her yok sayis girisimi bir trajediye dönüsmektedir. Zira özgürlügü elinden alinan insan teklikten tekdüzelike, tinden tene dogru sert ve dikey bir düsüse maruz kalmaktadir. demoglu-Havvakizi, cennetten düsüsten daha agir bir ontolojik düsüsle karsi karsiyadir. Bu tablonun olusmasinda bilgi ve düsünceyi üretenlerin, yasadiklari cagin fikri ve pratik atmosferinden bagimsizlasamamasinin etkisi büyüktür.
