Aylarca kendi kendime düsündüm; geceler boyu onulmaz hayaller kurdum. Sik sik gecmise döndüm, zaman tünelinde gezintilere ciktim. Bitmez gözüyle bakilan uzun seneler, nasil da kayan bir yildiz gibi akip gitmis. Bellegimde dolanip duran siyah beyaz anilari bir araya getirebilir miydim Yoksa anilarin olusturdugu bir girdabin icinde debelenip kaybolur muydum Ucup giden kocaman yillar, o yillarin kahramanlari; canimi yakar, icimi acitir miydi acaba

Gecmisle övünüp gelecegi kotarmak da istemiyordum. Tüm bunlari üst üste koyunca su kaniya vardim Bu güzel yasanmisliklar, gecmisin tozlu raflarinda unutulup gidemezdi.

Sonra kararimi verdim; kirik dökük anilari bir araya getirip siyah beyaz da olsa bir tablo cikarmaliydim ortaya. O anilarla kahramanlarini günümüze ve gelecege tasimaliydim. O zaman, icim de acisa, canim da yansa yazmaliyim dedim ve ise koyuldum. Sürcü lisan eylediysem affola...