De monografie, geschreven in het genre van de filosofische en politieke wetenschapsjournalistiek, analyseert het juridisch nihilisme als een systemisch verschijnsel. De auteur beschouwt juridisch nihilisme als een geheel van twee met elkaar samenhangende en van elkaar afhankelijke verschijnselen: 1) de ontkenning door de staat van het recht als zijn zelfbeperking en 2) de verwerping door het volk van de wettelijke normen die het worden opgelegd. Enkele aspecten van het juridisch begrip worden geanalyseerd, er wordt een poging ondernomen om het juridisch nihilisme in een culturele en historische context te plaatsen, waarbij voorbeelden uit de Russische staats- en rechtsgeschiedenis worden gebruikt. Dit werk is bestemd voor allen die geïnteresseerd zijn in de problematiek van de rechtsfilosofie en de sociale filosofie.