Virussen die bacteriewezens besmetten die algemeen bekend staan als bacteriofagen (of fagen) bezitten een verkenningsmechanisme dat hen informatie geeft over de vraag of ze snel moeten blijven of dat ze moeten worden aangevallen, afhankelijk van de toegankelijkheid van nieuwe slachtoffers. Zij dat aangezien het kan, hadden de wetenschappers sinds vrij een tijdje geleden begrip dat deze cycli werden losgemaakt; phages schenen om eenvoudig achterover te leunen en te horen, zittend strak voor bacteriÃ"le probleemtekens om op breekpunt aan te komen voorafgaand aan het maken van een beweging Lysis of Lysogenie. Zij begrepen dat als een faag een cel kleurt, het een minuscuul eiwit levert, een peptide slechts zes aminozuren lang, dat als bericht aan zijn broeders invult dat het een cel heeft geïnfecteerd. Naarmate de fagen meer cellen besmetten, wordt de boodschap sterker, met als gevolg dat niet-geïnfecteerde cellen schaarser worden. De fagen maken op dat moment een einde aan de lysis - de cyclus van het herscheppen en afbreken van hun gastheren blijft eerder verborgen in een lome toestand die lysogenie wordt genoemd. Dat correspondentie kan gebeuren tussen infectie besmette cellen is erkend voor ongeveer hoe lang heeft infectie sub-atomaire wetenschap.