Insanoglu yeryüzünde göründügü günden beri yemekle hasir nesir bir hayat sürdürüyor, atesi kullanmayi ve kontrol etmeyi ögrendiginden beri yiyeceklerini pisiriyor, kap-kacak üretimine gectiginden beri yemek pisiriyor, yerlesik hayata gectiginden beri bu is icin özel bir alan kullaniyor ve nihayet M.Ö. IV. yüzyildan beri evinde mutfak olarak adlandirabilecegimiz bir yapiya yer veriyor. Kralliklar ve imparatorluklar kuruldugundan beri de seckin yiyecekler hazirlayip onlari sunmayi seviyor. Anlasildigi kadariyla insanoglunun besinle iliskisi durmak bilmeyen bir gelisim süreci icindeydi. Elbette bu sürecin en basindan beri yiyeceklerini ve yemek hazirlamak icin kullandigi ekipmani bizzat isimlendirmisti. Bu kelimelerin belirlenmesi, ortaya cikis süreci, kullanim sikligi ve alanlari, zaman icinde anlam degistirmesi, toplumsal hareketler, savas ve ticaret gibi etkenler araciligiyla yer degistirmesi ya da ortadan kalkmasi dilbilimin oldugu kadar tarihin de ilgi ve arastirma alanindadir. Bu calismada Eski Yunan ve Roma toplumlarinda besin maddeleri ve mutfak ekipmani icin kullanilan terimler derlenerek Türkce karsiliklari verilmistir. Konu geregi besin tarihiyle ilgili önemli kisi ve yazarlar, mekanlar, bitki ve hayvan cesitleriyle bazi yemek adlari da bu listede yer almaktadir. Bu calisma konuyla ilgili arastirmalar icin bir baslangic olusturma iddiasindadir.
