Bu calismada, gecmisten günümüze sözlüklerde benzetmeye dayali istiare, egretileme, alegori, mecaz, tesbih gibi söz sanatlariyla esdeger tutulan ve pek cok calismada biri digerinin karsiligi olarak kullanilan metafor üzerindeki kavram kargasasina isik tutmak ve metafor, istiare, egretileme, alegori, mecaz, tesbih ve benzeri terimlerin Türkcede neye karsilik geldikleri acikca ortaya konularak her birinin ait oldugu mana cercevesi icinde kullanilmasina katki saglamak hedeflenmistir.

Calismanin yöntemsel modeli 20. asrin baslarinda George Lakoff ve Mark Johnsonin ortaya koymus olduklari Cagdas Metafor Teorisidir. G. Lakoff ve M. Johnson cagdas metafor teorisinde en cok üc tür metafor üzerinde yogunlasmislardir. Bunlar 1. Kavramsal Metafor Conceptual Metaphor, 2. Yönelim Metaforu Orientational Metaphor, 3. Varliksal Metafor Ontological Metaphor. Genel yöntemsel modelini bu üc tür metaforun olusturdugu bu calismada, Klasik Türk edebiyatinin metaforik üslbunun ortaya konulmasi hedeflenmektedir.
Kendisine gelenegin sundugu hazir unsur ve malzemeden hareket etmek durumunda olan Klasik Türk sairinin, belirli konular ve duygular etrafinda meydana getirdigi metaforlari tespit eden yazar, böylelikle metaforlarin izinde Klasik Türk sairinin üslbunu günümüz okurlarinin dikkatine sunarak gecmise uzanan bir köprü kurar.