Dünyaya degerli bir varlik olarak gelen insan, yasaminda degerlere yer verdigi ölcüde deger kazanir ve ihtiyaclarini sinirlandirip kendini kontrol edebilir. Insan degerler alanindan uzaklasirsa ihtiraslarina esir düserek dünyadaki her seye sahip olmak isteyebilir. Yasamin temel amacinin tüketmek ve tükettirmek oldugunu düsünerek tükettigi ölcüde mutlu olabilecegine inanabilir. Oysa degerli bir insan, kanaatin büyük bir hazine oldugunu, hazineyi kaybetmesi halinde insanin mutlu olmasinin ve cevresindekileri mutlu etmesinin mümkün olamayacagini bilir. Kanaatkar olmanin calismaya, düsünmeye, akletmeye mani olmadigini bilerek insan yasaminda bazi seyleri önemli bazi seyleri de önemsiz olarak görebilir. Önemli gördügü seylere ayri bir deger verip özen gösterirken, önemsiz gördügü seyleri görmezlikten gelebilir. Insanlarin degeri, degerlerle beslenmeleri, cocuklarini degerlerle beslemeleri ölcüsünde artar. Insan hayatinda aile önemlidir, önemli olmasi gerekir. Bu yönüyle bir deger olarak aile, her seye deger. Cocugun yasaminda ailenin ilk egitim merkezi olmasi ayni zamanda ailenin bir deger egitim merkezi olmasi anlamina gelmektedir. Ailenin bir deger egitim merkezi olmasi, okulun deger egitimindeki sorumlulugunu ortadan kaldirmaz. Bugünün dünyasinda cocuklari etkileyen bircok faktörün bulunmasi, ailenin, pergelin sabit ucu gibi deger egitiminin merkezinde yer almasini önemli hale getiriyor. Okul cagindaki cocuklarin egitimi ailelerin egitim sürecine dahil edilmesiyle daha fazla anlam kazaniyor. Deger egitiminin yaygin etkisinin artirilmasinda ailenin basindan itibaren sürecin icinde yer almasi, konunun öneminin farkinda olmasi, cocugun yasami boyunca aileden beslenmesi bakimindan büyük önem arz etmektedir. Cocuk ailede degerlerle beslendigi, deger gördügü ölcüde degerli olabilir, degerli olmayi ve deger vermeyi icsellestirebilir.
