Bazen her seyi bir kenara birakip öylece sevmek ister insan. Hesapsiz, sorgusuz, sualsiz... Ask, bir buse aliverir yanaklarindan ve utancindan kizarirsin. Pek hosuna gider yanaklarina temas eden dudaklar... Biraktigi sicaklik her yanini sarar yasantinin; seversin de seversin. Unutamazsin yasadigin onca güzel aniyi. Sonra günlerden bir gün, yasadigin bunca güzel anilar yerini ayriliga birakir. Her sey yolunda ilerlerken birden kendini ölümün kiyisinda bulursun. Bu dünyadan cikip gitmek istersin ama kaderin, bunun icin henüz cok zamanin oldugunu fisildar kulaklarina. Bedenin, caresizligin demir parmakliklari ardina esir düser. Oturursun sivasi dökülmüs eski bir duvarin dibine ve sessizce umut yorgunu yillarina aglarsin.